| 1. Oceń bezpieczeństwo swoje i chorego. |
| 2. Oceń czy poszkodowany reaguje. |
 |
| 3. Jeżeli chory nie reaguje głośno wołaj o pomoc.
|
| 4. Udrożnij drogi oddechowe przez odchylenie głowy do tyłu i wysunięcie żuchwy. |
 |
| 5. Oceń oddech. |
 |
| 6. Jeżeli poszkodowany nie oddycha prawidłowo, wezwij pomoc. |
|
| Decyzję o rozpoczęciu resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) podejmuje się, gdy poszkodowany nie reaguje i nie oddycha prawidłowo. |
| W przypadku dorosłych pomija się 2 początkowe oddechy ratownicze i uciska klatkę piersiową 30 razy natychmiast po potwierdzeniu NZK. |
| 7. Rozpocznij uciskanie klatki piersiowej. |
| Ratownicy powinni być nauczani układania rąk centralnie na klatce piersiowej, a nie czasochłonną metodą identyfikacji łuku żebrowego. |
 |
| 8. Wykonaj dwa oddechy. |
Każdy oddech ratowniczy powinien być wykonywany przez 1 sek., a nie 2 sek.
W przypadku osoby dorosłej stosunek uciśnięć klatki piersiowej do oddechów wynosi 30:2. |
| 30 razy | 2 razy |
 |  |
